Ik snak naar een Nederlandse ‘Martin Luther King’

‘Tussen droom en daad.’ Dat is het thema van de maand oktober, de maand van de geschiedenis. U kent de dichtregels van Willem Elsschot uit zijn gedicht ‘Het Huwelijk’ ongetwijfeld en weet ook wat er op volgt: ‘…staan wetten in de weg en praktische bezwaren.’

Kijkend naar de actualiteit van vandaag druipt de symboliek van deze zinnen. Ze houden me bezig. ‘I have a dream,’ sprak Martin Luther King in 1963 en ruim 250.000 mensen luisterden ademloos. En ik snak naar een Nederlandse ‘Martin Luther King’. Naar een man of vrouw die ons optilt. Iemand die een vergezicht laat zien, ons wakker schudt, ons verbindt. Die misschien wel juist vanuit de geschiedenis de verhitte discussies van vandaag op een hoger plan kan tillen. Die duidelijk maakt dat nu niet zozeer de vraag is of we ‘gewone’ of ‘sobere’ huisvesting aanbieden aan vluchtelingen, maar die het terug kan brengen naar de essentie: wat willen we als samenleving zijn, hoe verhouden we ons tot de ander die altijd anders is. Degene dus die die praktische bezwaren van Elsschot echt wel ziet, maar toch de droom niet wenst op te geven.

Het proces van verharding in onze samenleving is niet nieuw. Maar ik kan me niet herinneren dat de toon van het maatschappelijk debat eerder zo cynisch, zo boos, zo ontevreden en zo droomloos was. Onder andere op de sociale media wordt ongelofelijk veel boosheid geventileerd. Vaak hebben deze zenders (letterlijk) geen gezicht en naam: hun identiteit wordt verscholen achter de Nederlandse vlag, een foto van een roofdier of van mistige stripfiguurtjes.

Gelukkig zijn er veel mensen die willen werken aan een samenleving waar plaats is voor mensen die voor korte of langere tijd hulp nodig hebben. Het ‘verzet’ tegen alles wat ‘vreemd’ is heeft een naam en gezicht: Geert Wilders (en in zijn kielzog Halbe Zijlstra). Maar wie kan advocaat zijn van dat andere geluid? Wie brengt de strijd voor verwezenlijking van de droom terug?

Wat zou het mooi zijn als onze minister-president een toon kon vinden die kan verbinden. Maar die woorden heeft hij niet. De vele signalen uit de samenleving dat mensen daar om snakken, pikt hij niet op. Samsom? Ook die kan het niet. ‘Het Huwelijk’ heet het gedicht van Elschot. Precies. In die politieke tang zitten we nu. Misschien komt de discussie daarom wel niet verder dan het continue zoeken naar het oplossen van praktische bezwaren. En dus zal het uit de samenleving moeten komen. Maar van wie?

Afgelopen donderdag kreeg programmamaker, presentator en ‘zoon-van’ Johnny de Mol de Gouden TelevisierRing. In zijn dankwoord zei hij dit:

‘Ik wil deze prijs graag symbool stellen voor meer verdaagzaamheid, meer respect en meer liefde voor elkaar. En of dat nou voor je oma is, voor een gezin dat op de vlucht is of voor een vergeten kind dat in de opvang zit, ik denk dat we dat met zijn allen kunnen doen en kunnen waarmaken als we maar een beetje lief zijn voor elkaar.’

Johnny de Mol als Nederlandse ‘Martin Luther King’? Ja. Waarom niet?

Deze tekst stond op 22 oktober als Te Gast in de Leeuwarder Courant.

Advertenties

4 Reacties op “Ik snak naar een Nederlandse ‘Martin Luther King’

  1. Wat een mooi verhaal Janny. Goed dat je dit aan de orde stelt.
    Ik wil er nog aan toevoegen de woorden van Hanneke Groenteman gisteravond in Sterren op het doek! Wat de betekenis is van gastvrijheid 70 jaar geleden.
    Groet van Laura.

  2. Wat mooi verwoord, maar dat kan ook niet anders dan wanneer je schrijfster bent. Complimenten! Jouwverwoording van het gevoel wat ook volop bij mij leeft, is zo treffend. Met name het gevoel van bittere frustratie omdat je gedreven wordt tegen dat harde geluid in te gaan maar niet weet hoe. Omdat je weet dat wat je ook zegt, hoogst waarschijnlijk niet genoeg al zijn. Dus steeds bedenken wat jemoet doen om het anders te laten zijn.

    Misschien is dit het; respect naar elkaar in elke ontmoeting, volop delen, hoe klein en waar ook, verdraagzaamheid en liefde voor elkaar. Als we dit geluid delen en deze levenswijze voorleven geeft dat dan wellicht zoveel verbinding en tegengeluid dat dat het verschil maakt? Zullen we het proberen? En dan het liefste onder aanvoering van de nieuwe Martin Luther King natuurlijk…. Maar ook zonder hem ga ik het gewoon doen!

    • Lieve Petra, Zeker! We gaan het gewoon doen! Samen. Maar die ene man, die ene vrouw… Ik wil zo graag meegenomen worden, merk ik. Want ik kan roepen en jij kunt dat doen. En natuurlijk worden we gehoord, in eigen kring. Maar daarbuiten? Nou ja, dat dacht ik dus allemaal. Etty Hillesum zou zeggen: iedere atoom haat maakt de wereld minder herbergzaam dan ze al is. En dus moeten we voor het ander kiezen… Lfs, J

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s